ستون

ستون، در معماری، یک عنصر عمودی، معمولا یک شفت گرد با سرستون و پایه است که در بیشتر موارد به عنوان تکیه گاه عمل می کند. یک ستون همچنین ممکن است غیرسازه ای باشد، برای اهداف تزئینی یا به عنوان یک بنای یادبود مستقل استفاده شود. در زمینه طراحی معماری از ستون برای تزئین و همچنین پشتیبانی استفاده می شود. معماری کلاسیک یونان و روم از پنج راسته (یا سبک) اصلی از ستون ها استفاده می کرد که از تک بلوک ها تراشیده شده بودند یا از پشته های بلوک های سنگی عظیم ایجاد شده بودند.

در مصر باستان و خاورمیانه، ستون ها، معمولاً بزرگ و مدور، با جلوه ای بسیار برای تزئین و حمایت از سازه های عظیم اسپیس فریم به ویژه در غیاب طاق ها، استفاده می شدند. در معماری شرقی، ستون ها به شکل ساده اما دارای تزئینات فراوان هستند. صنعتگران عصر گوتیک و رومانسک از پایه ها و سرستون های ستون های سنگی به عنوان فضاهایی برای کنده کاری پیچیده استفاده می کردند. طرح های باروک اغلب شامل ستون های سنگ مرمر حکاکی شده بودند. ستون های مدرن معمولا از آهن، فولاد یا بتن ساخته می شوند و به سادگی طراحی می شوند.

ستون ها ممکن است به شکل مستطیل، دایره ای یا چند ضلعی باشند. آنها ممکن است به سمت بالا مخروطی شوند یا قطر یکنواخت داشته باشند. ستون درگیر، متصل یا تعبیه شده ستونی است که در یک دیوار ساخته شده و فقط تا حدی از آن بیرون زده است. این نوع ستون در ستون رومی به جای اهداف ساختاری، هدفی تزئینی داشت. خوشه یا ستون مرکب به گروهی از ستون ها گفته می شود که به یکدیگر متصل شده اند تا یک واحد واحد را تشکیل دهند. ستون منقاری ستونی است که با نوک کشتی یا منبر تزئین شده است تا به عنوان بنای یادبود نیروی دریایی عمل کند.